Category Archives: ՔՆՆԱՐԿՈՒՄՆԵՐ

Արարատ Մ. Հակոբյան
Հովհաննես Քաջազնունին Հայոց Նոր պատմության առեղծվածային դեմքերից մեկն է, որի կյանքի ու գործունեության մասին գրված հուշերում ու վկայություններում դժվար է գտնել նրա անցած բարդ ճանապարհի տար բեր հանգրվաններում դրսևորված հակասական պահվածքի և անգամ՝ դա տապարտելի քայլերի բացատրությունը։

Ռոբերտ Պ. Ղազարյան
Սուպպիլուլիումա I-ը (մ.թ.ա. մոտ 1350-1322 թթ.) Խաթթիի ամենանշանավոր արքաներից և Հին Արևելքի ամենատաղանդավոր քաղաքական ու ռազմական գործիչներից մեկն էր: Նրա օրոք սկսվում է Խաթթիի նոր վերելքը, ուստի այդ արքային կարելի է համարել նաև նոր խեթական տերության հիմնադիրը: 

Հովհաննես Գ. Խորիկյան
Աքեմենյան երկհարյուրամյա տիրապետության ժամանակաշրջանի Փոքր Ասիայի պատմության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ա վելի հստակ ներկայացնելու էթնիկական այն տեղաշարժերը, փոխազ դեցու թյունները, վարչա քաղաքական փոփոխությունները, որոնք տեղի էին ունենում մ. թ. ա. VI-IV դարերում պարսից արքունիքի կողմից իրակա նացված քաղաքականության պայմաններում: Փոքրա սիական սատրա պու թյունների վարչական կացության քննությունը ցույց է տալիս, որ այդ սատրապություններում հնդեվրոպական էթ նիկական տարրի ազ դե ցու թյունը խիստ ուժեղ էր։ Ներկա հոդվածում քննարկվող լյու կիա ցիները նույնպես եղել են հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի մի մասը:

Դավիթ Կ. Բաբայան
«Աստվածաշնչյան աշխարհաքաղաքականություն» հասկացությունն առաջին հայացքից չափազանց անսովոր է թվում և նույնիսկ կարող է անհեթեթություն համարվել։ Սակայն իրականում, եթե համալիր կերպով դիտարկենք կրոնի հիմնական դրույթները, այստեղ աշխարհաքա ղա քականության հետ նույնական շատ բաղադրամասեր կան ։ 

Հնարավորությունների և մարտահրավերների սահմանագծին

Ատոմ Շ. Մարգարյան
ՀՀ Նախագահի 2013 թ. սեպտեմբերի 3-ի հայտարարությամբ Հայաստանի Հանրապետությունը սկիզբ դրեց քիչ անց՝ 2014 փ. մայիսի 29-ին Ռուսաստանի, Բելառուսի և Ղազախստանի ձևավորած կառույցին՝ Եվրասիական տտնեսական միությանը անդամակցության գործընթացին:

Երգիծաբանի ողբերգ՝ երկու ուղղագրութիւններու միջեւ

Յարութիւն Լ. Քիւրքճեան (Աթէնք)
Յայտնի է, նոր ժամանաhttps://vemjournal.org/wp-content/uploads/2020/07/10-Քննարկումներ-2014-2.pdfկներու բնոորշ գիծ են եղած անհատական մտքի-մտածումի ինքնուրոյնութիւնը, անկախութեան պահանջն ու հաւաստումը: Սեփական մտածումին, սեփական հոգեմտաւոր վաստակին պտուղը վայելելու, անոր տիրութիւն ընելու, նաեւ՝ ի հարկին՝ անոր համար պատասխան ու հաշիւ տալու հակումը յատկանշեր է վերջին հարիւրամեակներու ստեղծագործական զանազան ոլորտները, սկսած՝ Լուսաւորութեան դարէն, որոշ մեկուսի պարագաներու՝ նոյնիսկ Վերածնունդէն:

Գառնիկ Ա. Հարությունյան
Հովհաննես Օձնեցու հայրապետության շրջանը (717-728) նշանավորեց Հայոց եկեղեցու կյանքում բարեփոխումների մեկնարկով: Դրանք ընդգրկում էին եկեղեցու տոնածիսական, կանոնական, դավաբանական ոլորտները:

Ըստ Մկրտիչ Սարգսյանի «Քաջ Նազար» հեքիաթ-վեպի

Սերգեյ Ա. Աղաջանյան
Անիմանալի է պատմության խորհուրդը մանավանդ գալիքի առումով։ Ու չնայած դրա վրա շատ ինտելեկտ, նաև էզոթերիկ էներգիա, թուղթ ու թանաք է ծախսվել, բայց կարծես թե անհաղ թահարելի է մնում նույնիսկ առօրյա-կենսափորձային այն ճշմարտու թյունը, որ մարդկության գործնական կյանքն անկասելիորեն լիցքա վորվում է այնպիսի ներքին դրդիչներով ու մոտիվներով, որոնք եթե ոչ անկառավարելի, ապա հաստատ՝ դժվար կառավարվող են:

Ըստ Հովհ. Թումանյանի համանուն հեքիաթի

Սերգեյ Ա. Աղաջանյան
Թերևս ավելորդ զբաղմունք կլինի վերահաստատել այն հայտնի իրո ղությունը, որ Հովհ. Թումանյանի «Քաջ Նազարը» հեքիաթն1 ունի համաժողովրդական ճանաչում և մշտապես արժանացել է մասնագիտական ուշադրության: Առաջինի վկայություններից մեկն էլ այն է, որ նրա հերոսի անունը մեզանում արդեն դարձել է որոշակի նկարագրի ու ճակատագրի մարդկանց բնութագիր, իսկ Մեծ Լոռեցու կենսափիլիսոփայության և ստեղծագործության ժողովրդական ա կունք ների մասին որևէ լուրջ ուսումնասիրություն չի շրջանցել այդ հանրահայտ հեքիաթը:

Հովհաննես Գ. Խորիկյան
Աքեմենյան Պարսկաստանի Կիլիկյան սատրապության վարչաքա ղա քական կացության ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն այդ տերության պատմության, այլև Սատրապական Հայաստանի տարածքի և հարավ-արևմտյան սահմանների հստակեցման առումով, որոնք մասնագիտական գրականության մեջ, գրեթե առանց բացառու թյան, սխալ են մեկնաբանվել: