Ֆրանկ Ռ. Անկերսմիթ
Լուսավորականությունից սկսած՝ պատմագիտության առջև դրվեց «հսկիչ» հարց. ինչպե՞ս է հնարավոր պատմագիտական գիտելիքը: Հարցին զուգահեռ, ըստ էության, առաջադրվեց պատմության վերակառուցելիության պատգամը, այն է՝ պատմագիտական գիտելիքը հնարավոր է, եթե հնարավոր է պատմության վերակառուցումը
Category Archives: ՀԻՄՆԱՔԱՐԵՐ
«ԲԱՑ ՀԵՐՄԵՆԵՎՏԻԿԱՅԻ» ԽՆԴՐԱԿԱՐԳԸ ԵՎ Վ. ԴԻԼԹԱՅԻ ՀԵՐՄԵՆԵՎՏԻԿԱՅԻ ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳԸ – 2015-1
ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԳԱՂԱՓԱՐԸ ՅՈՀԱՆ ԴՐՈՅԶԵՆԻՑ ՄԻՆՉԵՎ ՌՈԲԻՆ ՔՈԼԻՆԳՎՈՒԴ – 2014-4
ԱՎԱՆԴՈՒԹՅԱՆ ԱՐԴԻԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ – 2014-3
Հանս-Գեորգ Գադամերի «ունիվերսալ հերմենևտիկայի» հղացքի ծանրակետերը
ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԳԱՂԱՓԱՐԸ ՅՈՀԱՆ ԴՐՈՅԶԵՆԻՑ ՄԻՆՉԵՎ ՌՈԲԻՆ ՔՈԼԻՆԳՎՈՒԴ – 2014-2
Մաս առաջiն: Յոհան Դրոյզենը եւ նրա «Իստորիկան»
ԼԵԶՎԱԿԱՆ ՆՇԱՆԸ ԵՎ ՆՐԱ ԱՐՏԱԼԵԶՎԱԿԱՆ ՀՈՄԱՆԻՇԸ – 2014-1
Սիրանուշ Գ. Հովհաննիսյան
Անընդհատ ընդլայնվելու ներունակ նշանային միակ համակարգը՝ լեզուն, համարվում է մարդկային մտահոգևոր գործընթացների և գոր ծունեության հրապարակման լավագույն ձևը:
Շոշափելի, նյութական իրերի աշխարհը այն է, ինչ տրված է մարդուն որպես գոյության միջավայր: Մարդը, սակայն, ֆիզիկական, հոգե բա նական, մտավոր էակ է, որի համար իրեն շրջապատող աշխարհի զուտ ճանաչումը դեռ չի նշանակում մարդանալ: Մարդանալու գործընթացը հիմնված է ոչ միայն այդ ճանաչածը իրեն հարմարեցնելու, վերափոխե լու, այլ կերպ ասած՝ նպատակադրված կառուցելու ունակու թյան ու պատ րաս տակա մության վրա. մարդացման գործընթացի հիմքը մտածելու կարողությունն է, իսկ այդ գործընթացի որակի հիմքը մարդու զգալու կարողությունն է:
ՏԱՐՏԱՄ ԱՆՑՅԱԼԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ԴԵՊԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ – 2014-1
Տեքստ, պատում, մեկնություն
ՍՓՅՈՒՌՔԱՀԱՅՈՒԹՅԱՆ ՆԵՐԳԱՂԹԻ ԻՐԱՎԱԿԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՄԱՆ ՀԻՄՆԱԽՆԴԻՐԸ – 2013-4
«Մեծ հայրենադարձության» և միջազգային փորձի համատեքստում
ՀԱՅ ՆՈՐ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ ՊԱՐԲԵՐԱՑՄԱՆ ՀԻՄՆԱԽՆԴԻՐԸ – 2013-3
Խ. Աբովեանի ռոմանտիզմի եւ 19-րդ դարի գրական շարժումների հետագծով
ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ ԵՎ ԻՐԱՎՈՒՆՔ – 2013-2
Հայոց ցեղասպանության ժխտումը քրեականացնելու դեմ ուղղված Պիեռ Նորայի «փաստարկները»